Emma bo

SAMEN IN DE KAST

 

Welkom op mijn blog. Ik ben Emma. Er is iets merkwaardigs met mij aan de hand. Ik ga een deel van de tijd als een man door het leven. Op zich is dat al raar natuurlijk, een man die Emma heet? Maar als man heet ik ook niet zo. Hoewel ik er niks tegen zou hebben om als man Emma te heten. Ik vind het een mooie naam. Ik heb hem zelf uitgekozen. Dat is het voorrecht van een transgender. Je mag je eigen naam uitkiezen. Sommigen kiezen voor een, qua geslacht, tegenovergestelde versie van de naam die ze bij geboorte hebben gekregen. Frans wordt Francien, Theo wordt Thea. Ik niet. Mijn andere helft heet geen Emanuel of zo. Ik heb gekozen voor Emma, gewoon een mooie naam.

 

Ik ben mijn hele leven al transgender. Een deel van mij voelt zich niet prettig als man, maar wil liever vrouw zijn. Niet altijd en zeker niet overal. Niet omdat ik dat niet zou willen, maar omdat dat nu eenmaal niet kan. Ik heb het grootste deel van mijn leven alleen doorgebracht in de wetenschap dat ik transgender ben. En dat is best al een tijdje. Hoe lang al? Toe nou joh, een vrouw vraag je toch niet naar haar leeftijd! Maar sinds een tijdje heb ik mijn transgender zijn gedeeld met mijn vriendin. Jawel, een vriendin. Die heb ik gewoon en ook twee kinderen. Niks ongewoons voor een transgender overigens.

 

Waarom ik het mijn vriendin verteld heb? Emma is een wezenlijk deel van mijzelf. Het vrouwelijke element is iets dat ik niet kan negeren of wegstoppen. Zoals ik jarenlang met Emma´s kleren heb gedaan. Jarenlang hebben mijn kleren naar de benzine geroken. Omdat ik ze verstopte in de garage. Mijn domein. Daar komt nooit iemand. Maar ik ben een eerlijke vrouw. Ik kan de mensen die ik liefheb niet bedriegen of voorliegen. En toch heb ik dat in dit geval bijna vijfentwintig jaar met mijn vriendin moeten doen. Maar het kon niet langer doorgaan. De last van het zwijgen, het verstoppen, de geheimen, het stiekeme en vooral de last van de eeuwige eenzaamheid werden mij teveel. Ik wilde niet doodgaan, zonder dat iemand weet wie ik echt was. En daarom ben ik uit de kast gekomen. Zij het vooralsnog bescheiden, alleen mijn vriendin weet het.

 

Gelukkig is mijn vriendin erg begripvol en tot nu toe heeft onze relatie niet al te veel deuken opgelopen. Hoewel we het soms alletwee moeilijk hebben. Zij wil mij wel zien als Emma maar wil niet dat anderen het weten. Evenmin wil zij dat ik als Emma de straat op ga. Nu draagt ZIJ een geheim met zich mee, dat ik niet langer met mij mee kon dragen. Ik weet, dat ik veel meer heb dan waarop andere transvrouwen ooit mogen hopen. Maar toch denk ik wel eens: ben ik nou uit de kast gekomen of heb ik mijn vriendin er in gestopt?

 

Kus van Emma.

 

Reactie plaatsen

Reacties

Henny
3 jaar geleden

Hoi Emma.
je zit er niet op te wachten , dat ik je verhaal bevestig, dat weten jij en ik allang genoeg, maar neem de TIJD, dat roep ik overal, men heeft tijd nodig, en dan komen de meest schapen wel over de dijk , niet allemaal , moet je ook niet willen, maar de verstand hebben , en gebruiken , die komen wel.
Have patients , dont wory by hapy.
Liefs Henny

Eva
4 jaar geleden

Mijn complimenten! Je relativeringsvermogen kon de komende periode wel eens belangrijk zijn, Emma. Misschien is het een idee om - samen met je vriendin - een open avond voor transgenders te bezoeken? Je kunt daar volkomen anoniem een venster naar je mogelijke toekomst zien, als het ware. Wil jij of je vriendin toch vragen stellen dan zal iedereen die graag beantwoorden. Ik denk dat het jullie beider vertrouwen zou kunnen vergroten.

Rianne
4 jaar geleden

Hoi Emma,
Wat mooi en duidelijk geschreven, het vraagt naar meer. Zo te lezen is Emma voor jou vriendin nog een nieuw persoon in haar leven, een die zij nog moet ontdekken. Als zij "haar" beter leert kennen gaat de kastdeur wellicht snel op een kiertje.

Liefs, Rianne

Thirsa
4 jaar geleden

Mooi, wat schrijf je mooi op wat ik zelf zo goed begrijp!

Anja Kok
4 jaar geleden

Eerlijk, open, aangrijpend en direct is het eerste wat het oproept, meid je hebt duidelijk echt iets te vertellen. En meer kun je niet wensen als beginnend schrijfster/schrijver in de twilightzone die transgender heet.
Ik zie uit naar meer!!

Liefs Anja